 |
РОДНЫЯ ВОБРАЗЫ
|
|
Вобразы мілыя роднага краю,
Смутак і радасьць мая!..
Якуб Колас
|
|
|
|
|
|
|
Вы і я – гэта словы і словы сярод тундры, як белая сьмерць. Яны іскрацца ў сьцюжы суровай, ды ня могуць як сьлед абагрэць. Толькі блудзяць па лягеры цені. Думы казку сустрэчы прадуць. О! ня кліч маладых летуценьняў, у марозную ноч не прыду. Не прыцісну распаленых вуснаў ў забыцьці да блядога чала, бо сваёй дарагой Беларусі ўсё, што ўсэрцы, даўно аддала. Ці ж магчыма палярнаю ноччу, сярод гэтых бязьмерных сьнягоў, ўсё аддаць аднаму Васілёчку, калі столькі ў бядзе Васількоў?
1953
|
|
|
|
Падабаецца
Не падабаецца
|
|
2009–2020. Беларусь, Менск.
|
|
|